مرکز مجازی مهدویت

بررسی تحلیلی جایگاه آموزه مهدویت در اندیشه نبوی

موعودباوری یا اندیشه منجی موعود، آموزه ای است که می شود گفت در تمام ادیان وجود دارد؛ هر چند گستردگی و نوع این موعودباوری در ادیان مختلف متفاوت است. «مهدویت» نیز عنوان شناخته شده ای برای موعودباوری در اسلام است.

در اسلام از موعود نجات بخش با عنوان «مهدی» یاد می شود و در این خصوص میان فرقه های شیعه و سنی تفاوتی وجود ندارد. این آموزه در تاریخ و متون روایی و کلامی تمام فرق اسلامی، چه اهل سنت و چه فرق شیعی، بازتاب گسترده ای داشته است.

نیک می دانیم رسول خدا( صلی الله علیه و آله)با طرح و تبیین آموزه مهدویت، سال ها قبل از تولد امام مهدی(علیه السلام) به تقویت این باور پرداخت و بن مایه های فکری این اندیشه را به تدریج بنیان نهاد.

اهتمام گسترده پیامبر اکرم( صلی االله علیه و آله) در پررنگ نمودن خطوط فکری مسلمانان بیش ترین نقش را ایفا نمود.

مهم ترین منبع در ویژگی شناسی منجی در اسلام، روایات صادر شده از پیامبر گرامی اسلام و امامان معصوم ( علیها السلام) است. به عبارتی، اگر نبود احادیث مختلفی که در این باره آمده است، اکنون آگاهی صحیح و کاملی از مهدویت وجود نداشت و این مجموعه ی گران بهای حدیث است که چنین هدفی را تامین می کند. با این حال، بنیان های فکری و نیز اصول تبلیغی رسول خدا در تبیین و تفسیر این اندیشه به درستی واکاوی نشده است.

در این نوشتار، فرض بر این بوده است که آموزه مهدویت از دیدگاه پیامبر اسلام دارای شاخصه ها و ویژگی های منحصر به فردی است و ایشان با محاسبه مبتنی بر تکلیف محوری و با رویکردی فرصت محور به تبیین و تفسیر اندیشه مهدویت پرداختند.

لینک مقاله : دانلود پی دی اف مقاله

منبع :

قصلنامه علمی-ترویجی انتظار موعود، سال سیزدهم، شماره 41، تابستان 1392، نگارنده: امیرمحسن عرفان